بسم الله الرحمن الرحیم...
سلام.
اگه بگم واقعا باور کردم که رفتی پیش خدا دروغ گفتم.
آره باور کردم که رفتی،اما نه کاملا.
چون تو نرفتی،چون حضورت رو هنوزم حس می کنم،چون باور دارم که
هنوز زنده ای.
چون می خوام که تو هنوزم زنده باشی و نفس بکشی.
اما انگار میگن نمیشه،میگن تو برای همیشه رفتی پیش خدا.
شاید بقیه رفتنت رو باور کرده باشن،اما من نه...من هنوزم باور
نکردم،حداقل پیش خودم،بودنت رو احساس می کنم.
هنوزم میگم تو زنده ای،چون صدات رو می شنوم،چون خنده هات رو
می بینم،چون هنوزم روز آخری که اومدی سر کلاس اما به جای اینکه
درس بدی رفتی کنار پنجره ایستادی و هیچی نگفتی و سکوت کرده
بودی و آروم آروم بودی رو به یاد دارم.آروم تر از همیشه... به حیاط مدرسه
نگاه می کردی، با دقت نگاه می کردی، به ریختن برگها روی زمین نگاه
می کردی،با تعجب همه جا رو نگاه می کردی،منتظر بودی تا ما بچه ها
ساکت بشیم و شروع کنی به درس دادن،ماها ساکت شدیم اما درس
ندادی، اون روز یعنی روز آخر ناراحت بودی،خسته بودی،یه غمی
تو نگاهت بود،بغض کرده بودی،انگار خودتم باور کرده بودی که می خوای
برای همیشه از بینمون بری...بری پیش خدا...
...
تو رفتی،چه قدر زود،چه بی صدا،چه قدر سخت...
اما با وجود همه ی اینها من هنوزم حضورت رو حس می کنم و باور دارم و
میگم:تو زنده ای...
آره خانم مهربان شما هنوزم زنده اید،حتی اگه همه بگن که نه شما
رفتید...
من با خاطره های بودنتون زندگی می کنم،حتی باهاتون حرف
می زنم،بهتون میگم دلم براتون خیلی تنگ شده...حتی ازتون می خوام
برام دعا کنید...
اگه الآن رفتید پیش خدا و به خدا نزدیک ترید،برام دعا کنید...
۱۴/آبان/۱۳۸۸ شد دو سال...
خانم مهربان...
.jpg)
.jpg)
بدرود...
امضا:فائزه(بند انگشتی طرفدار عمو)
و آبجی همه ی شما مهربونا.
۱.من می خواستم این مطلب رو،روز ۱۴ آبان یا ۱۵ آبان بزارم اما چون تو
همین روزهایی که الآن گفتم به خاطر همین روزها زیاد حالم خوب نبود و
۱۵ آبان هم کنکور عملی داشتم با ۵-۴ روز تاخیر این مطلب رو گذاشتم.
۲.خانم مهربان رو بهترین معلم خودم می دونم چون خیلی درکمون می کرد.
و خیلی خوب بود.شاید یه فرشته ای بود که از طرف خدا اومده بود...
۳.فقط ۴۴ یا ۴۵ روز معلممون بود و مدت خیلی زیادی نبود اما تو این مدت
کم خیلی چیزا بهمون یاد داد و خیلی از خدا برامون گفت...
۴.عکس پسر نوجوانی که کنار عکس معلم خوبم یعنی خانم مهربان
می بینید عکس برادر زاده شون هست.
روحشان شاد و یادشان گرامی باد...